KAMPUNG BARU : JAUH LAGIKAH PEMBANGUNANNYA?...

Oleh Rohana Mustaffa

Bahagian 3 daripada 6 siri rencana Kampung Baru

KUALA LUMPUR, 31 Jan (Bernama) -- Beliau pernah dikecam hanya kerana menyebut "hendak membangunkan Kampung Baru", pernah kecewa setelah tiga tahun berusaha cuba membangunkannya, dan pernah membawa rajuknya ke Universiti Kebangsaan Malaysia membuat tesis mengenainya dalam usaha membuka mata orang Melayu Kampung Baru untuk maju.

Namun, semangat Datuk Seri Dr Suleiman Mohamed, nama yang sinonim dengan Kampung Baru Kuala Lumpur, tidak pernah luntur untuk melihat kampung ini maju dan setaraf dengan kawasan sekelilingnya.

"Mata saya akan lelap, tertutup rapat bila mati nanti jika Kampung Baru dibangunkan," katanya kepada Bernama ketika membincangkan rancangan pembangunan Kampung Baru di bawah pelan pembangunan Bandar Raya Kuala Lumpur 2020.Begitulah sentimen beliau terhadap Kampung Baru.

Dr Suleiman, Ketua Umno Bahagian Titiwangsa dikecam hebat ketika pertama kali membentangkan kertas kerja mengenai pembangunan Kampung Baru pada Konvensyen Umno Bahagian Setapak, 1982.

Mantan Timbalan Menteri Penerangan dan anggota Parlimen Titiwangsa ini juga pernah kecewa kerana usahanya selama tiga tahun sejak 1990 untuk membangunkan Kampung Baru gagal kerana tidak mendapat sokongan semua pihak walaupun direstui perdana menteri ketika itu Datuk Seri (Tun) Dr Mahathir Mohamad yang melantiknya Pengerusi Jawatankuasa Pembangunan Semula kampung berkenaan.

Antara usahanya ialah mengadakan pelbagai perjumpaan dengan seramai 1,923 tuan tanah kampung ini dan jawatankuasa itu pernah mengemukakan pelan tempatan pembangunan di situ, namun kata sepakat tidak dapat dicapai dan akhirnya penyelesaian menemui jalan buntu.

Dr Suleiman kemudian membawa rajuknya ke Universiti Kebangsaan Malaysia, melanjutkan pelajaran ke peringkat ijazah doktor falsafah (Ph.D) dengan menghasilkan tesis bertajuk "Transformasi Sosial Melayu Bandar", hasil penyelidikan yang dijalankannya di Kampung Baru dan menulis buku mengenai kampung ini.


ASAL JOHOR NAMUN JIWANYA TETAP DI KAMPUNG BARU

Walaupun dilahirkan di Johor Baharu pada tahun 1947, beliau membesar di Jalan Mahmud Kampung Baru dan sehingga kini sinonim sebagai anak Kampung Baru. Beliau pernah menjadi anggota Parlimen Titiwangsa selama tiga penggal.

Haji Khatib Koyan, Penghulu Gombak yang kawasan jajahannya dari Batu 2 (kini Chow Kit) hingga ke Gombak, adalah datuk Dr Suleiman yang suka memburu di Kampung Baru, dan antara pemimpin awal kawasan petempatan Melayu di tengah-tengah ibu kota ini.

Justeru, sebuah jalan di kampung kini diabadikan dengan nama beliau.Bagi Dr Suleiman yang begitu bersemangat apabila bercakap mengenai Kampung Baru, entiti Melayu di Kuala Lumpur yang sudah berusia 110 tahun ini, kampung ini boleh dibangunkan jika ada semangat politik yang serius yang dilandaskan kepada perubahan minda.

"Pernah suatu hari saya ternampak beberapa bas pelancong menyusuri pinggir Kampung Baru, di kawasan setinggan Kampung Chendana dan mereka sibuk mengambil gambar.

"Bayangkanlah kawasan Melayu di ibu kota hanya setaraf setinggan di mata pelancong sedangkan ia bersebelahan dengan kawasan segi tiga emas. Sampai bila kita nak biarkan Kampung Baru macam ni? Inikah taraf Kampung Baru?, Setinggan di tengah-tengah Kuala Lumpur," tanya beliau.

Dr Suleiman mencadangkan Perbadanan Kampung Baru ditubuhkan sepertimana Perbadanan Putrajaya atau Perbadanan Labuan yang boleh menjadi pusat sehenti menyelesaikan pelbagai masalah hak milik dan pelan pembangunan.

"Pemilik tanah perlu realistik semasa membuat tuntutan nilai tanah, hak milik tanah beramai hendaklah diselesaikan cara elok dan halangan undang-undang kecil Malay Agriculture Settlement (Petempatan/Tanah Pertanian Melayu) mengenai pentadbiran tanah di Kampung Baru perlu dihapuskan," kata Dr Suleiman.

Para pemilik tanah Kampung Baru juga lebih yakin kalau usaha pembangunan ini dilakukan oleh kerajaan berdasarkan pengalaman sesetengah mereka yang ditipu oleh invididu atau syarikat sebelum ini, semuanya atas alasan "ingin membangunkan Kampung Baru".


PENDUDUK PERNAH DITIPU, HAKMILIK TANAH TERGADAI

Beliau menceritakan bagaimana 44 keping tanah Kampung Baru pernah tergadai selepas seorang ahli korporat/politik memujuk pemilik menyerahkan tanah kepadanya untuk dimajukan, sedangkan tanah itu dicagar bagi membiayai projeknya di tempat lain, yang kemudian gagal.

Nikmat yang diperoleh tuan tanah hanyalah tambang pergi menunaikan haji yang diberikan tokoh korporat itu sebelum tanah mereka tergadai, menurut Dr Suleiman.

MAS Melayu Berhad, satu konsortium 11 syarikat Melayu, yang ditubuhkan selepas Dr Mahathir membubarkan jawatankuasa pimpinan Dr Suleiman, turut gagal membangunkan Kampung Baru kerana mereka hanya mampu membeli kelompok-kelompok berasingan tanah disebabkan tuntutan harga tinggi tuan tanah dan pemilikan tanah beramai, adakalanya lebih 20 penama untuk tanah tidak sampai 0.2 hektar.

Dr Suleiman menyarankan supaya dihapuskan undang-undang MAS yang menyekat penyewaan hartanah Kampung Baru kepada bukan Melayu (tanah masih milik Melayu) bagi memudahkan kemasukan modal, dan tanah milik beramai dinilai dan dibahagikan dalam bentuk saham kepada tuan punya supaya mereka akan menikmati keuntungannya dalam jangka panjang.

Nilai tanah juga hendaklah seimbang tanpa mengira tanah yang diambil sama ada untuk kawasan taman rekreasi, perumahan atau industri untuk berlaku adil kepada semua pemilik tanah.

Bagi yang boleh mencapai kata sepakat, katanya, patut digalakkan menubuhkan syarikat sendiri, seperti mana adik beradik beliau seramai lapan orang yang menubuhkan syarikat menguruskan sebidang tanah mereka di Jalan Mahmud. Pembahagian keuntungan adalah dalam bentuk saham.

"Sudah tiba masanya Kampung Baru dibangunkan secara harmoni dengan semangat politik yang kuat dan penduduk atau pemilik tanah pula terbuka untuk menerima perubahan," katanya mengulas Draf Pelan Bandar Raya Kuala Lumpur 2020 yang menyediakan rancangan pembangunan menyeluruh Kampung Baru itu oleh DBKL.


PENDUDUK TUNTUT HARGA TINGGI

Datuk Abdul Rahim Mohd Ibrahim pula merupakan pemilik Plaza RAH di Jalan Raja Abdullah, satu-satunya bangunan 300 unit kondominium setinggi 23 tingkat yang berdiri megah di tengah-tengah Kampung Baru.

Beliau membangunkan tanah keluarga sebanyak dua lot bersama tiga lot tanah sebelah yang dibeli daripada Dewan Perniagaan Melayu Malaysia dan satu lot lagi tanah jiran yang menjadikan kawasan yang dibangunkan seluas 0.48 hektar.

Purata harga tanah yang dibeli ialah RM150 kaki persegi sementara nilai kasar pembangunan Plaza RAH semasa pelancarannya pada 2005 ialah lebih RM60 juta termasuk kos tanah.

"Kami jual seunit kondominium tiga bilik tidur, dua bilik mandi dan dua dapur dari RM170 kaki persegi atau nilainya antara RM177,540 hingga RM284,759," katanya dan 50 peratus unit dijual sebaik pelancarannya.

Kini unit kondominium yang masih ada untuk dijual bernilai lebih RM300,000 seunit. Ada sebuah restoran makanan Barat di tingkat bawahnya, Hale's Kitchen, (sempena nama lama Jalan Raja Abdullah), usaha Abdul Rahim memperkenal konsep ruang makan kemas dan selesa.

Abdul Rahim berkata beliau tidak menghadapi masalah semasa mendapatkan kelulusan membangunkan tanah itu kerana semua pihak memberikan kerjasama dari segi serah kuasa tanah hinggalah kepada hak milik strata.

Baginya masalah yang sering menjadi halangan untuk sesuatu hartanah itu dimajukan di Kampung Baru ialah sikap pemilik yang mahukan keuntungan berlebihan.

"Contohnya pemaju baru sahaja menawarkan harga, pemilik sudah pun mengira keuntungan pemaju itu dan kerana itu dia mahukan yang lebih sekurang-kurangnya antara RM3 sehingga RM6 juta".

"Mereka tidak fikir mengenai syarat tanah Melayu Kampung Baru mesti dibeli orang Melayu dan mesti dijual hanya kepada orang Melayu. Kalau sudah dijual kepada pemaju Melayu pada harga sebegitu tinggi, berapa pula pemaju itu hendak jual untuk dapatkan semula modal atau keuntungan, dan berapa pula harga yang mampu dibeli oleh orang Melayu lain?".

Beliau juga tidak setuju sekiranya DBKL dalam pelan pembangunannya melarang bangunan tinggi dimajukan di Kampung Baru kerana kalau kawasan sekelilingnya dipenuhi bangunan pencakar langit, kenapa tidak di Kampung Baru?

Dr Suleiman yang menyifatkan Plaza RAH sebagai pemangkin kepada pembangunan Kampung Baru, berkata plaza itu adalah bukti bahawa segalanya mungkin sekiranya penduduk mencapai kata sepakat.

Kondominium itu ialah antara contoh pembangunan yang wajar diikuti orang lain di Kampung Baru, seperti juga Menara Naza dan kawasan sekitarnya yang dimajukan allahyarham Tan Sri S.M Nasimuddin, seorang lagi tokoh korporat Melayu yang memilih Kampung Baru sebagai pusat operasinya.


PEMBANGUNAN KAMPUNG BARU HENDAKLAH BERPERINGKAT

Setiausaha Kehormat Lembaga Pentadbiran MAS Shamsuri Suradi, turut mencadangkan pembangunan di Kampung Baru dilaksanakan secara berperingkat.

"Bangunkan satu kawasan dulu, kalau berjaya, boleh dijadikan contoh untuk majukan sekelompok kawasan lagi. Ini bagi mengelakkan pembangunan secara menyeluruh daripada gagal dan legasi Kampung Baru terhapus," katanya.

Beliau memberi contoh kegagalan 44 lot tanah dimajukan oleh seorang tokoh korporat, kegagalan MAS Melayu Berhad dan pembangunan Bandar Wawasan di Jalan Sultan Ismail.

"Ini semua menakutkan pemilik tanah dan penduduk yang sayangkan Kampung Baru. Mereka patut diajak berbincang mengenai satu-satu kawasan yang mahu dibangunkan dan bagaimana masalah tuntutan tanah boleh diselesaikan," katanya.

Anggota Parlimen Titiwangsa Dr Lo' Lo' Mohamad Ghazali sebagai penasihat Badan Bertindak Pembangunan Kampung Baru yang turut meneliti draf pembangunan Kampung Baru itu sebelum ini berkata: "Bagi orang Kampung Baru, yang paling penting mereka mahu hak mereka terjaga, mereka mesti menjadi sebahagian daripada pembangunan dan mereka diberi peluang menentukan konsep pembangunan yang mereka mahukan."

"Saya berharap semua pihak jujur dalam menyelesaikan isu ini," katanya.

Anak jati Kampung Baru, Abdul Rahman Hussin tidak mahu pembangunan yang dilakukan menyebabkan penduduk asalnya terpinggir.

"Saya lahir dan membesar di sini. Kalau boleh memang tidak mahu pindah ke mana-mana. Rumah yang saya tinggal sekarang ini adalah rumah pusaka yang diperturunkan moyang saya, jadi saya mahu ia kekal selama-lamanya di sini," kata penduduk yang menetap di Jalan Raja Muda Musa.

Menurutnya, sungguhpun DBKL mengadakan beberapa perjumpaan dengan penduduk kampung mengenai draf pembangunan Kampung Baru itu, tetapi ia sekadar membentangkan pelan yang sudah tersedia.


PENDUDUK TIDAK MENOLAK PEMBANGUNAN

Nor Faridah Abdul Rashid, seorang lagi anak Kampung Baru yang lahir dan masih menetap di sini berharap pembangunan yang dilaksanakan tidak menghilangkan ciri-ciri sejarah dan warisan Kampung Baru.Beliau tidak menolak pembangunan, kerana sudah melihat kemajuan satu persatu bangunan tinggi didirikan di sekeliling kampung ini, dan Kampung Baru seperti ditinggalkan.

"Pembangunan di Kampung Baru tidak boleh mengabaikan pemilik tanah," kata Nor Faridah, seorang profesional. Beliau yang tinggal di rumah pusaka keluarganya di Kampung Periuk di Jalan Dewan Sultan Sulaiman berkata walaupun menjadi kawasan baru yang moden kelak, diharapkan ciri-ciri kampung yang menjadi tarikan pelancong akan dikekalkan.

Lain pula kisahnya dengan Sutiah Ahmad yang menduduki sebuah rumah kayu di Jalan Raja Muda Musa sejak 80 tahun lalu di mana sebidang tanah seluas 0.4 hektar dibahagi dua dengan adiknya yang turut menetap di situ.

Sepanjang tinggal di rumah pusaka itu, pelbagai peristiwa bersejarah dilaluinya dan antara yang meninggalkan kesan ialah Zaman Pendudukan Jepun, Peristiwa 13 Mei dan banjir besar Kampung Baru.

"Disebabkan dari kecil sudah tinggal di sini, saya tidak berhasrat meninggalkan rumah ini. Kalau boleh, biarlah ia kekal seperti hari ini sampai bila-bila. Biarlah anak cucu saya tahu rupa bentuk asal rumah ini.


KAMPUNG BARU DEKAT DI HATI ALMARHUM SULTAN SELANGOR

Malah rumah kayu ini juga pernah dikunjungi Almarhum Yang di-Pertuan Agong ke-11 Sultan Sallahuddin Abdul Aziz Shah kerana "baginda pernah bermain di sini sewaktu zaman kanak-kanaknya," katanya.

Sultan Salahuddin melawat Kampung Baru pada 5 Sept 1999 sempena 100 tahun pembukaan kampung ini. Seri Paduka juga pernah menjamu rombongan penduduk Kampung Baru di Istana Negara, dan menurut Dr Suleiman, pada pertemuan itu Almarhum menawarkan sebuah kawasan di Putrajaya untuk dihuni penduduk Kampung Baru bagi membolehkan kampung ini dimajukan.

Jalan Raja Muda Musa yang terletaknya Pasar Minggu Kampung Baru sedang dalam proses dibangunkan, namun sekumpulan peniaga di situ masih bertahan walaupun sudah menerima tiga surat pemberitahuan untuk berpindah ke kawasan baru di Kampung Baru Air Panas.

Mereka khuatir akan kehilangan pelanggan tetapi akur bahawa pembangunan tidak dapat tidak akan berlaku dan yang menjadi kegusaran mereka ialah sama seperti penduduk lain Kampung Baru, mereka mengharapkan kemajuan di kampung ini tidak akan meminggirkan mereka.

Mereka masih mahu menjadi sebahagian penduduk Kampung Baru yang baru wajahnya. -- BERNAMA

(Rencana ditulis dengan kerjasama Nurul Halawati Mohamad Azhari)

KAMPUNG BARU : KEHIDUPAN TERATUR, MASYARAKAT MAKMUR...

Oleh Rohana Mustaffa

Bahagian 2 daripada enam bahagian siri rencana Kampung Baru

KUALA LUMPUR, 30 Jan (Bernama) -- Tiada yang terlepas pandang di Kampung Baru Kuala Lumpur.

Tiada butiran yang terlalu kecil untuk tidak dihiraukan dan tiada pula perkara besar yang lebih penting daripada yang lain kerana semuanya diambil kira di kampung ini sejak ia wujud pada 1899.

Dahulu kehidupan harian di satu-satunya entiti Melayu di tengah-tengah ibu kota ini amat teratur dan rapi, pendek kata ia agak "regimented".

"Kami anak-anak Kampung Baru sudah sedia tahu bila waktu ke sekolah dan bersekolah di mana, waktu mengaji Quran, waktu bermain bola, bila pula hendak ke masjid, dan menyertai aktiviti marhaban atau berzanji kerana semuanya diatur," kata Shamsuri Suradi, antara penduduk asal yang menceritakan zaman membesar di Kampung Baru.

Sebenarnya aktiviti teratur ini berpunca daripada peraturan lembaga yang mentadbir Kampung Baru yang ketika itu di bawah pengawasan Residen British Selangor. Kini Shamsuri merupakan Setiausaha Kehormat Lembaga Pentadbiran Malay Agriculture Settlement (Petempatan/Tanah Pertanian Melayu) atau MAS Kampung Baru yang kebetulan merupakan badan penyelia aktiviti di kampung ini mengikut tradisi kehidupan Melayu sejak diwartakan pada 1900.

MAS diwujudkan untuk memindahkan Orang Melayu yang kebanyakannya menghuni di pinggir Sungai Gombak dan Sungai Kelang walaupun ketika itu mereka aktif dalam kegiatan perniagaan dan perlombongan kerana British berpendapat orang Melayu wajar bergiat dalam sektor pertanian.Pentadbiran British menegaskan bahawa penempatan di sebuah kampung khas akan memudahkan anak-anak Melayu menerima pendidikan dan mengambil bahagian dalam pentadbiran dan membolehkan penduduk menikmati sebahagian daripada kemewahan hidup masa itu.


AKTIVITI HARIAN RAPATKAN HUBUNGAN

Dengan jadual teratur itu, para penduduk mengenali satu sama lain di samping mengambil tahu pergaulan dan kegiatan masing-masing sehinggakan jika ada orang luar masuk atau anak gadis kampung diganggu, Orang Melayu Kampung Baru akan bersatu dan bertindak.

Dari situlah wujudnya gelaran Gengster Kampung Baru, kata Shamsuri yang berusia, 57 tahun.

Seramai 27 orang Melayu dicatatkan pada Januari 1900 memilih beberapa lot yang disediakan di Kampung Baru untuk dijadikan tempat tinggal mereka selepas Pentadbiran British pada asalnya memperuntuk 223 ekar (89.2 hektar) sebagai kawasan khas rizab perkampungan orang Melayu di Kuala Lumpur.

Lembaga MAS ditubuhkan untuk mentadbir kampung ini dengan kuasa melulus dan menetapkan syarat-syarat pemberian lot rumah dan menyimpan butiran pertukaran, meluluskan pelan bangunan, menjalankan projek kecil dan mengawal ketenteraman penduduk.

"MAS juga berkuasa menyingkir penduduk yang ingkar atau tidak patuh akan peraturan dan dianggap berbahaya kepada masyarakat Kampung Baru," kata Shamsuri. Anggota lembaga MAS dilantik dari kalangan pegawai tinggi penjajah, dan kerabat diraja (Raja Muda Selangor pada asalnya menjadi Yang Dipertua) sehinggalah selepas Perang Dunia Kedua dan di bawah Jepun barulah beberapa orang penduduk Kampung Baru dilantik menganggotai lembaga itu.

Tujuh buah kampung di dalam Kampung Baru secara rasmiya diwakili oleh tujuh orang di dalam lembaga berkenaan -- Kampung Masjid (asalnya sekitar Masjid Jamek Kampung Baharu), Kampung Periuk (asal namanya ada perusahaan periuk tanah di situ), Kampung Atas A dan Kampung Atas B (kawasan tanah tinggi), Kampung Pindah dan Kampung Paya (kawasan rendah dan berpaya) dan Kampung Hujung Pasir (kebanyakan penduduk berasal dari Kampung Hujung Pasir di Melaka).

Beberapa buah kampung kecil seperti Kampung Manggis dan Kampung Sungai Baru turut digabungkan ke dalam Kampung Baru dan dituruti beberapa kampung setinggan, iaitu Kampung Limau, Kampung Chendana dan Kampung Paya Baru dan ini melebarkan keluasan Kampung Baru kepada kira-kira 121 hektar.


RUMPUN BANGSA BERGABUNG DI DALAM SATU KAMPUNG

Tijah Salim, misalnya, memilih untuk menduduki satu lot di Kampung Baru pada 1900 dan beliau membuat pilihan itu sebenarnya mengikut trend suku kaum tertentu yang datang menduduki kampung-kampung ini dari kalangan orang Melaka, Rawa, Minangkabau, Bugis, Mendeling dan Jawa.

Orang Melaka dikatakan memilih kawasan paling strategik iaitu di Kampung Hujung Pasir manakala Kampung Paya menjadi tumpuan Orang Jawa dan masyarakat Minangkabau yang suka berniaga pula menduduki kawasan sekitar masjid di Jalan Raja Alang yang terkenal sebagai bermulanya Bazar Ramadan Kuala Lumpur sehingga merebaknya ke seluruh negara.

Setiap penduduk memilih satu lot atau tidak lebih 0.2 hektar dan nama mereka direkodkan di dalam buku. Sebuah fail mengenainya dibuka dan semua rekod itu disimpan oleh lembaga itu sehinggalah sekarang.

Fail 124, contohnya, mencatatkan nama Milap binti Pulau yang didaftar masuk pada 28 Julai 1903. Failnya kosong daripada catatan sehinggalah pada 1955, dia mahu membuat pertukaran nama pemilik tanah, maka lembaga ada merekodkan proses itu.

Lembaga ini menggunakan kuasa di bawah peraturan atau undang-undang kecil MAS untuk menentukan penduduk kampung umpamanya, tidak meninggalkan tempat yang didiaminya lebih daripada tiga bulan tanpa izin lembaga atau mereka akan disingkirkan, memastikan hanya orang Melayu yang menetap di situ, meluluskan pembangunan atau ubahsuai rumah, menyelia aktiviti bercucuk tanam dan bersawah (yang enggan akan didenda), sekolah anak-anak Melayu, sakit, kematian dan sebagainya.


FAIL MENCATAT SEGALANYA

Di dalam fail pemilik lot tanah inilah dicatatkan segala-galanya, seperti urusan tukar hakmilik tanah, masalah keluarga, nasihat lembaga, perselisihan faham, kematian, kenduri kahwin dan sebagainya.

"Ada fail mengandungi laporan seperti jalan cerita sebuah drama," kata Shamsuri sambil menunjukkan fail-fail lama tulisan tangan yang tersimpan elok di Dewan Serbaguna Kampung Baru, di Jalan Hamzah, pejabat lembaga MAS kini.

Apa tidaknya, jika seorang penduduk bernama Maznah misalnya, kematian suami, ia akan dicatatkan. Jika Maznah menukar nama pemilik harta pesaka atau ada anak angkat atau anak lelaki terlibat, akan direkodkan pertanyaan dan nasihat pembahagian harta yang diberikan lembaga kepadanya.

Dan jika berlaku perselisihan faham dengan suaminya sebelum itu dan diadukan kepada ketua kampung, akan juga ditulis dan disimpan di dalam fail.

Begitu juga sekiranya Maznah ada masalah dengan jiran, dan apabila perkara itu sampai ke pengetahuan ketua kampung, maka ia akan dilaporkan dan direkodkan dalam fail berkenaan.Pendek kata, laporan tulisan tangan ini memperinci segalanya, daripada masalah yang timbul hinggalah kepada proses penyelesaiannya.


ORANG MELAYU AMBIL ALIH LEMBAGA SELEPAS PERANG DUNIA KEDUA

Orang Melayu hanya mengambil alih lembaga pentadbiran MAS selepas Perang Dunia Kedua kerana sebelumnya kebanyakan anggotanya ialah pegawai Pentadbiran British.

Tidaklah menghairankan apabila wujud nama-nama jalan sempena pegawai penjajah itu di Kampung Baru seperti Watson, Perkins, Hale dan Stoney.

Lembaga akan bermesyuarat dua bulan sekali dan mengikut cerita John Hands, seorang daripada setiausaha kehormat lembaga itu, mesyuarat pertama lembaga itu diadakan pada 11 Mac 1900 dan dihadiri Raja Muda Selangor.

Dalam beberapa mesyuaratnya selepas itu perbincangan bertumpu kepada perkara mengenai pembukaan padang permainan, pembinaan sekolah, jalan, masjid, mengupah tukang, pelantikan guru mengaji Quran, guru besar, penyaluran air, pemasangan lampu dan segala perbelanjaan yang berkaitan dengannya.

Shamsuri kini tinggal di Jalan Raja Muda Musa, tanah asal datuknya di kawasan Pasar Minggu. Pasar Minggu pada asalnya dinamakan Saturday Fair, merupakan tempat tumpuan penduduk Jawa terutamanya, yang menjual hasil pertanian dan makanan mereka seperti keropok dan tapai.

Sekolah untuk anak-anak Kampung Baru dari usia 5 hingga 12 tahun ditentukan oleh lembaga sementara kawasan kediaman hendaklah bersih dan petak bercucuk tanam mesti diusahakan.


WUJUD KESEDARAN POLITIK, IBU PEJABAT UMNO DI KAMPUNG BARU

Disebabkan eratnya para penduduk melalui aktiviti harian mereka, maka lahirlah beberapa persatuan di Kampung Baru seperti pada awalnya Persatuan Penduduk Melayu Minangkabau, Persatuan Anak Melaka dan Persatuan Peranakan Jawa dan kemudian beralih kepada persatuan sukan seperti Persatuan Seni Silat Cekak Kampong Bharu.

Persatuan agama yang popular di Kampung Baru ketika itu ialah Persatuan Budi Pekerti Islam, antara persatuan yang pertama ditubuhkan.

Kemudian perkembangan politik mempengaruhi penubuhan Ikatan Setia Kampong Bharu pada tahun 1946 sehinggalah anggotanya diserapkan ke dalam Umno Kampung Baru yang dikatakan memainkan peranan penting dalam Umno Malaya kerana ibu pejabat Umno terletak di sempadan kampung, di Jalan Tuanku Abdul Rahman.

Persatuan Pembangunan Kampung Baru Kuala Lumpur (PPKB) dan Persatuan Anak Melayu Kampung Baru (Pakam) hanya ditubuhkan beberapa dekad kemudian, iaitu pada 1994 untuk memperjuang isu pembangunan kampung ini.

Dalam pengkisahannya, Hands turut menceritakan bahawa lembaga pentadbiran MAS dari semasa ke semasa meluluskan beberapa undang-undang kecil mengikut keperluan, seperti melarang penyewaan rumah oleh penduduk tanpa kebenaran lembaga, tidak membenarkan mengupah pekerja bukan Melayu dan melarang penternakan lembu, kambing dan lain-lain.

Penduduk kampung juga tidak dibenarkan melebarkan atau mengubahsuai rumah mereka tanpa kebenaran lembaga dan jika lembaga itu mendapati kelakuan atau kehidupan seseorang penduduknya bertentangan dengan tujuan baik petempatan itu dibuka, individu berkenaan boleh dihukum diusir keluar.


PERKEMBANGAN DI KAMPUNG BARU

Shamsuri berkata lembaga itu kini masih menguruskan hal ehwal urusan tanah dan sebagainya untuk penduduk ini, dalam dalam kalangan penduduk asal, mereka mengenali satu sama lain kerana masing-masing kebanyakannya ada talian kekeluargaan.

Mantan Timbalan Menteri Penerangan dan Ketua Umno Bahagian Titiwangsa yang juga bekas anggota Parlimen Titiwangsa Datuk Seri Dr Suleiman Mohamed dalam bukunya mengenai sejarah Kampung Baru pada 1999, menulis bahawa kampung itu menempuh tiga tahap perkembangan:

Tahap Pertama bermula dengan penubuhannya sebagai perkampungan Melayu pada abad ke-20 manakala Tahap Kedua pula ketika berakhirnya zaman penjajahan dan negara merdeka pada 1957 dan Kampung Baru sudah menjadi kawasan kediaman Melayu yang kukuh. Tahap Ketiga apabila ia termasuk ke dalam Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan ditadbir secara langsung oleh Dewan Bandaraya Kuala Lumpur.

Lembaga MAS ketika itu menghantar memorandum menyatakan kebimbangannya Kampung Baru tidak akan dapat dipertahan sebagai satu-satunya kawasan entiti Melayu di pusat bandar Kuala Lumpur dan mendesak kampung setinggan Melayu yang terbentuk berhampirannya, seperti Kampung Chendana dan Kampung Limau turut tidak diketepikan.


TRANSFORMASI SOSIAL MELAYU BANDAR

Dr Suleiman menceritakan tujuan asal Pentadbiran British menempatkan orang Melayu di Kampung Baru, sebuah kawasan terbiar yang semak samun, sebenarnya ialah kerana mereka mahu mengenepikan orang Melayu daripada kegiatan kehidupan bandar seperti perlombongan dan perniagaan.

Orang Melayu ketika itu ramai di Jalan Pudu dan Jalan Melayu atau tertumpu di sekitar kawasan pertemuan dua sungai - Sungai Gombak dan Sungai Kelang yang akhirnya membentuk nadi Kuala Lumpur.

Sebuah daripada masjid sebagai mercu tanda orang Melayu menetap di tengah-tengah Kuala Lumpur ialah di Jalan Melayu/Masjid India dan sebuah istana di kawasan Bukti Nenas.

Dr Suleiman yang membuat penyelidikan mengenai Kampung Baru dalam tesis "Transformasi Sosial Melayu Bandar" untuk ijazah Doktor Falsafahnya (Ph.D) pada 1999, menyatakan British memujuk Sultan Selangor Sultan Sulaiman ketika itu untuk menganugerahkan tanah di pinggir kota bagi petempatan Kampung Baru.

"Ironinya, daripada tujuan untuk meminggirkan Orang Melayu ketika itu, kini Kampung Baru muncul sebagai petempatan di tengah-tengah ibu kota," kata beliau dalam satu temu bual.

Arus pembangunan menyaksikan kampung ini kini berada di tengah-tengah bandar raya, bersebelahan kawasan segi tiga emas.


PERUBAHAN DI KAMPUNG BARU

Perubahan sebenar kehidupan di Kampung Baru tercetus selepas pelancaran Dasar Ekonomi Baru ekoran rusuhan kaum yang turut melibatkan kampung ini. Dari sini bermulanya peningkatan penyertaan orang Melayu di dalam pelbagai sektor ekonomi negara sehingga menggalakkan kedatangan orang Melayu ke Kuala Lumpur dan Kampung Baru dibanjiri mereka dari serata pelusuk tanah air.

Kini 60 peratus daripada 45,000 penduduk Kampung Baru (bancian tahun 2000) bukan lagi penduduk asal, dan amalan regim rutin harian secara teratur di awal pembukaannya, terhakis ditelan zaman.

Pun begitu, jika kita menjejak kaki ke Dewan Serbaguna Kampung Baru, masih ada aktiviti yang diuruskan lembaga MAS untuk penduduk kampung.

Contohnya sempena Hari Wilayah 1 Feb, mereka menganjurkan pertandingan dam haji dan congkak besar-besaran, dan sebagai persediaan, sekumpulan anak remaja Kampung Baru berkumpul di sini membantu membuat beratus-ratus "buah dam" dan mengisi guli buah congkak di dalam bekas.-- BERNAMA

KAMPUNG BARU : ANTARA DUA DARJAT...

Oleh Rohana Mustaffa

Pembangunan di Kampung Baru, warisan Melayu di tengah-tengah ibu kota metropolitan Kuala Lumpur bergerak perlahan sejak dibuka pada 1899, disebabkan pelbagai faktor, antaranya kerenah birokrasi usang dan sikap penduduk. Bagaimanapun, harapan baru muncul dengan cadangan transformasi kampung ini yang menarik perhatian BERNAMA untuk menyiarkan siri rencana.Ini ialah bahagian pertama daripada enam bahagian.


KUALA LUMPUR, 29 Jan (Bernama) -- Jam besar di perkarangan Masjid Jamek Kampung Baru menunjukkan waktu 4.55 petang.

Baru sebentar muezin melaungkan azan masuk waktunya solat Asar dan berpusu-pusu umat Islam di sekitar Jalan Raja Alang dan Jalan Raja Abdullah ini meninggalkan sementara pekerjaan mereka untuk menunaikan ibadat fardu.

Ini ialah rutin harian para peniaga dan pekerja pejabat serta orang ramai di sekitar Kampung Baru Kuala Lumpur dan kesempatan untuk solat berjemaah seperti tidak mahu mereka lepaskan setiap hari.

Laungan azan memuji kebesaran Allah swt bergema di seluruh kampung yang mencetuskan tindak balas pantas para peniaga terutamanya pada deretan kedai di hadapan masjid untuk serta merta menutup premis perniagaan dan menyahut seruan mengerjakan solat.

Dari muka pintu masjid tua ini kelihatan Menara Kembar Petronas di sebelah barat manakala di sebelah timur pula kelihatan Menara KL dan beberapa pencakar langit seperti Menara Bank SME, Menara Universiti Kuala Lumpur, antaranya tiga hotel mewah dan beberapa lagi struktur yang seakan-akan membentuk suatu kepungan mengeliling Kampung Baru, satu-satunya entiti dan warisan Melayu di tengah-tengah ibu kota metropolitan ini.

Solat berjemaah berikutnya ialah pada waktu Maghrib dan masa selama lebih dua jam di antaranya membenarkan umat Islam kembali kepada pekerjaan dan perniagaan mereka. Ada yang pulang ke rumah yang berdekatan untuk berehat.Pendek kata mereka banyak masa untuk melakukan pelbagai perkara.


DUA DARJAT

Bagaimanapun, masa juga seakan-akan bergerak perlahan, kadang kala seperti terlalu perlahan di Kampung Baru, sekiranya dibandingkan kerancakan pembangunan di kawasan ini dengan jirannya di sebalik sempadan bersama, terutama Sungai Kelang yang menjadi penanda aras.

Kampung Baru terletak di bahagian utara pusat bandar raya yang disempadani Jalan Raja Muda Abdul Aziz di utara, Jalan Tun Razak di timur, Jalan Dang Wangi, Lebuhraya Bertingkat Ampang-Kuala Lumpur (Akleh) dan Sungai Kelang di selatan, dan Jalan Tuanku Abdul Rahman di sebelah barat.

Sebagai contoh, menara kembar yang paling tinggi di dunia hanyalah satu kilometer dari sini sedangkan masjid, deretan kedai, kelompok rumah dan pelbagai lagi tidak kelihatan berubah seperti mana Kampung Baru mula dibuka pada tahun 1899 dan digazetkan setahun kemudian.

Tidak keterlaluan sekiranya dikatakan seakan-akan wujud dua darjat antara Kampung Baru dan kawasan di sekelilingnya.Ironinya menara itu berdiri megah bersebelahan Kampung Baru dan seseorang hanya perlu menaiki pelbagai bangunan pencakar langit di sekeliling kampung ini untuk meninjau keadaan warisan Melayu ini dan betapa ia juga sewajarnya sudah lama dimajukan seiring dengan kemajuan fizikal di sekitarnya.


TUJUH KAMPUNG UTAMA MEMBENTUK KAMPUNG BARU

Kampung Baru yang seluas 90.35 hektar (225.89 ekar) terdiri daripada tujuh buah kampung -- Kampung Hujung Pasir, Kampung Pindah, Kampung Periuk, Kampung Paya, Kampung Masjid, Kampung Atas A dan Kampung Atas B.Saiz perkampungan membesar selepas beberapa kampung kecil turut dirangkumkan ke dalam Kampung Baru seperti Kampung Manggis dan Kampung Sungai Baru dan kemudiannya disertai perkampungan yang ditakrifkan setinggan sebelum ini, iaitu Kampung Limau, Kampung Chendana dan Kampung Paya Baru.

Terdapat tiga kategori tanah milik Melayu wujud di Kampung Baru iaitu Tanah Simpanan Melayu, Tanah Simpanan Pertanian Melayu dan Tanah Melayu Diberi Milik.

Dahulunya pernah terdengar jenaka bahawa yang berubah di Kampung Baru hanyalah pada nama-nama jalannya sedangkan kampung ini masih lagi seadanya.

Apa tidaknya, Hale Road yang dinamakan sempena seorang pentadbir British di zaman penjajah kini bernama Jalan Raja Abdullah manakala Jalan Raja Muda Abdul Aziz yang merentangi Kampung Baru dahulunya ialah Princess Road dan Jalan Haji Yahya Sheikh Ahmad pernah bergelar Jalan Watson.

Begitu juga dengan Jalan Raja Alang di mana bermulanya Bazar Ramadan Kuala Lumpur sebelum ini dikenali sebagai Perkins Road.Sementara itu Jalan Dewan Sultan Sulaiman pula yang wujud satu-satunya kelab Orang Melayu di dada ibu kota ini pernah dikenali sebagai Stoney Road.

Nama-nama keluarga Diraja Melayu Selangor dan tokoh Melayu yang pernah tinggal dan menyumbang kepada kemajuan penduduk Kampung Baru diabadikan dalam penjenamaan semula jalan-jalan di Kampung Baru yang kini berusia 110 tahun.

Justeru, tiada lagi nama berbau Eropah di jalan atau bangunan di sekitar Kampung Baru, nama Vision City yang pernah dicadangkan berdekatan dengan kelab itu kini dikenali sebagai Bandar Wawasan.

Entiti tunggal orang Melayu ini juga menyaksikan pelbagai dimensi sejarah - Kongres Melayu Pertama pada 1 hingga 4 Mac 1946 di Kelab Sultan Sulaiman yang mencetuskan gerakan menuntut Kemerderkaan 1957, tempat bersemaraknya Peristiwa 13 Mei 1969, pernah wujudnya Kediaman Rasmi Menteri Besar Selangor (di Jalan Raja Muda Abdul Aziz), kemuncak Perhimpunan Melayu di Stadium TPCA (kini dikenali sebagai Stadium Jalan Raja Muda) yang disusuli dengan Operasi Lalang II 1987 dan tempat perhimpunan mingguan gerakan Reformasi 1998.


UMNO DILAHIRKAN DI KAMPUNG BARU

Menurut mantan Menteri Besar Selangor Datuk Seri Dr Mohd Khir Toyo, Umno dilahirkan di Kampung Baru, lebih tepat lagi di Kelab Sultan Sulaiman, dan pendapat beliau disokong Ketua Bahagian Umno Titiwangsa Datuk Seri Dr Suleiman Mohamed yang menambah bahawa "saya menyifatkannya sebagai Umno hamil tua di Kampung Baru dan dilahirkan di Istana Besar Johor Baharu".

Pendek kata, semuanya ada di Kampung Baru -- Pasar Minggu Kampung Baru yang popular sebagai pusat menjamu selera, Masjid Jamek yang sinonim dengan bubur lambuk percuma sepanjang Ramadan dan yang memperkenal Solat Tarawikh dipimpin oleh Hafiz Arab Saudi hinggalah kepada Banjir Kilat besar pada tahun 2001 akibat pembangunan di sekelilingnya.

Sepuluh tahun selepas keberantakan gerakan Reformasi yang tercetus ekoran pemecatan Datuk Seri Anwar Ibrahim daripada jawatan Timbalan Perdana Menteri dan Timbalan Presiden Umno, beliau sekali lagi bertandang ke Kampung Baru khususnya ke Kelab Sultan Sulaiman bersama-sama penyokongnya untuk menghadiri Perhimpunan Black 14 pada 14 April 2008.

Di sebalik semua spektra sejarah ini, entiti Kampung Baru Kuala Lumpur sebenarnya sentiasa dipelihara dan dipertahan sebagai Warisan Melayu, lebih-lebih lagi ia masih wujud sebagai yang tunggal di ibu kota.

Mengikut sejarah, sebuah lembaga pentadbir khusus untuk Kampung Baru ditubuhkan serentak dengan pembukaannya sebagai Malay Agriculture Settlement (Petempatan/Tanah Pertanian Melayu) dan bertanggungjawab kepada Residen British bagi menguruskan hal ehwal pentadbiran kampung yang ketika itu diukur seluas 89.63 hektar.


MALAY AGRICULTURE SETTLEMENT (MAS)

Antara tugas Lembaga Pentadbir Kampung Baru itu ialah memberi kebenaran kepada sesiapa sahaja orang Melayu yang memohon tinggal di kampung ini dan luas kawasan yang diperuntuk tidak melebihi setengah ekar (0.2 hektar) seorang.

Dua persatuan -- Persatuan Pembangunan Kampung Baru (PPKB) dan Persatuan Kebajikan Anak-anak Melayu Kampung Baru (Pakam) pada 1994 dalam memorandum mereka mengenai pembangunan Kampung Baru menyatakan bahawa kampung ini terbentuk apabila sekumpulan orang Melayu yang tinggal di kawasan Sungai Gombak dan Sungai Kelang terpaksa berpindah untuk memberi jalan kepada pembangunan bandar Kuala Lumpur.

Sehubungan itu Sultan Selangor Sultan Sulaiman atau Sultan Alauddin Sulaiman Syah bin Raja Muda Musa memperuntuk sebuah kawasan di tepi Sungai Kelang untuk orang Melayu berpindah dan MAS diwartakan pada 1 Jan 1900.

Disebabkan semua urusan pentadbiran tanah adalah hak lembaga tadbir MAS, ia tidak dapat memenuhi harapan tuan tanah yang berhasrat membangunkan kawasan ini kerana mereka tidak memegang apa-apa surat hak milik yang boleh diurusniagakan hinggalah pada tahun 1960-an.

Menteri Besar Selangor Datuk Harun Idris yang ketika itu menjadi pengerusinya, mengusahakan geran hak milik tanah bagi penduduk kampung ini. Ketika itu juga kediaman rasmi Menteri Besar Selangor terletak di Jalan Raja Muda Abdul Aziz.

Cakap-cakap mengenai Kampung Baru akan dibangunkan timbul selepas itu dan sentiasa terdengar. Sejak 1975, Dewan Bandaraya Kuala Lumpur (DBKL) pula dikatakan cenderung menjalankan usaha ke arah itu.


USAHA TERKINI MEMBANGUNKAN KAMPUNG BARU

Usaha pertama untuk membangunkan Kampung Baru bermula pada 1975 dengan menyatukan pelbagai lot kecil tetapi langkah itu tidak mendapat sambutan dan 10 tahun kemudian DBKL mengemukakan pelan konsep pembangunan dengan tujuan mengelakkan pemilik individu membangunkan tanah mereka secara persendirian.

Setelah lama menyepi, khabar angin mengenai pembangunan Kampung Baru hangat diperkata semula pada 1991 susulan lawatan Perdana Menteri ketika itu Datuk Seri (Tun) Dr Mahathir Mohamad bersama rombongannya, Ketua Setiausaha Negara, Datuk Bandar Kuala Lumpur, ketua-ketua jabatan dan agensi kerajaan.

Datuk Dr Suleiman Mohamed, ketika itu Timbalan Menteri di Jabatan Perdana Menteri yang sebelum itu dilantik mengetuai jawatankuasa pembangunan semula Kampung Baru, turut mengiringi beliau.Beberapa siri pertemuan dengan penduduk seramai 1,923 diadakan, tetapi usaha tiga tahun Dr Suleiman gagal, berpunca daripada pelbagai masalah tuntutan pembangunan, hak milik beramai, kos dan pentadbiran tanah dan sebagainya.

Ekoran itu pelbagai aktiviti cuba diusahakan sama ada secara bersendirian atau berkumpulan untuk membangunkan Kampung Baru dan dilaporkan DBKL pernah diarah mengambil balik tanah seluas 16.36 hektar (40.94 ekar) di sepanjang Jalan Raja Abdullah dan cadangan ini menghadapi jalan buntu akibat masalah kos pengambilan balik tanah.

MAS Melayu Berhad, konsortium 11 syarikat Melayu, juga pernah ditubuhkan untuk membangunkan Kampung Baru selepas Tun Dr Mahathir membubarkan jawatankuasa pimpinan Dr Suleiman, tetapi usaha mereka turut terhenti separuh jalan.Akibatnya ramai penduduk dan pemilik tanah keliru mengenai apa yang berlaku.

Pelan Tempatan Kampung Baru yang diarah dikeluarkan DBKL pada 1992 sehingga kini tidak diketahui umum bentuknya sehinggalah Draf Kuala Lumpur 2020 Pelan Bandar Raya yang melibatkan Kampung Baru di dalam Jilid 4, dibentangkan tahun lepas.


PENDUDUK TUBUH PERSATUAN

PPKB dan Pakam dalam memorandum mereka pada 1994 itu turut menyenaraikan beberapa masalah yang timbul dalam perancangan membangunkan Kampung Baru.

Ketika itu wujud kumpulan pemilik tanah yang mendesak kerajaan membayar pampasan yang terlalu tinggi dan tidak munasabah daripada segi harga pasaran dan penyewaan, ada pula pihak yang menangguk di air keruh dengan mempengaruhi tuan tanah supaya menyerahkan kuasa menguruskan tanah sehingga berlaku penipuan. Tidak kurang juga yang mencari populariti memperjuang isu Kampung Baru sehingga menampakkan suara pemilik tanah dan tujuan kerajaan tidak sekata.

PPKB didaftarkan pada 1994 dan membuka keanggotaannya kepada orang Melayu berumur 18 tahun ke atas yang mempunyai harta atau kepentingan hartanah di Kampung Baru atau perniagaan lebih dari 10 tahun di Kampung Baru, suami, isteri atau anak, cucu kepada orang yang berdaftar sebagai tuan tanah di Kampung Baru yang beragama Islam dan berumur lebih daripada 18 tahun.

Pakam pula dianggotai anak-anak Melayu Kampung Baru yang berumur 18 tahun ke atas, bertujuan mengumpulkan semua anak Kampung Baru di Kuala Lumpur dan Selangor, bagi mengeratkan silaturrahim, memupuk semangat cintakan kampung halaman, membantu menggalakkan dan memajukan bidang pendidikan, kebudayaan dan kebajikan anggota, menggalakkan perniagaan dalam kalangan anggota dan bekerjasama dengan mana-mana badan kebajikan negeri dan persekutuan.

Menurut PPKB dan Pakam, selepas mengadakan beberapa mesyuarat dengan anggota mereka ketika itu, rata-rata penduduk Kampung Baru yang mempunyai kepentingan hartanah dan perniagaan di sini menyokong rancangan untuk membangunkan Kampung Baru dengan syarat pihak berkenaan mengambil kira masalah yang dihadapi mereka dan memenuhi harapan mereka yang munasabah.


KEKALKAN KAMPUNG BARU SEBAGAI MARKAS KELOMPOK MELAYU

Di dalam memorandum mereka, kedua-dua persatuan itu menyatakan harapan supaya di sebalik pembangunan yang dirancang, Kampung Baru hendaklah dikekalkan sebagai markas kelompok Melayu di tengah-tengah metropolitan Kuala Lumpur dan tanahnya seberapa yang boleh terus dipertahan sebagai milik orang Melayu selama-lamanya.

Mereka tidak mahu berulangnya peristiwa perpindahan orang Melayu dari Sungai Gombak dan Sungai Kelang ke Kampung Baru atas alasan pembangunan, mengakibatkan hampir pupus orang Melayu yang bermastautin di bandar raya Kuala Lumpur.

Jika tidak, kata mereka, akan terus kekal dua darjat antara Kampung Baru dan kawasan di sekitarnya.-- BERNAMA

BIG NEWS, SMALL NEWS...

A small Umno man makes big news while a big Umno man produces small news.

That seems to be the wrap for the goings-on in Umno the last 72 hours. While an almost unknown Umno leader makes a national center piece with his "going or not going over to the opposition" story while another Umno leader, a bigger man has a smaller new coverage over his alleged involvement in money politics.

Ahamad Pakeh Adam is, the last 24 hours, an Umno assemblyman for Lintang State Assembly in Perak while the other man was without any constituency but his influence in the Umno Youth is overwhelming so much so it propelled him into the higher corridors of power.

With that comes the wealth and the trappings of a good life an Umno leader enjoys thesedays. Ahamad is no exception for without Umno he is a government pensioner whose last post was the Director of the Special Division of the Ministry of Information, Perak branch.

Without Umno Ahamad will never be a Dato', an assemblyman and a division chief, a much revered post in the party and akin to a warlord. And without Umno he will simply be known today as "Pak Mad Pakeh Adam Pencen Penerangan" in Sungai Siput town or would not have been a father-in-law by marriage to an up-and-coming federal minister as he is currently.

And now Ahamad is about to leave the party which had given him so much and asking him in return as little as being patient over the horrendous times the party is going through.

Does he know that the other side would not be courting him right know if he is not an Umno assemblyman?

Reportedly he is about 50-50 whether or not to take the plunge along the same way and with similar reason the other former Umno assemblyman had by defecting to the opposition 48 hours earlier. Both of them had recently lost their divisional party posts and other perks they used to enjoy while they were in power.

In short, both of them were said to be complaining of having no shoes. Don't they know there are others who have no feet?

COMMONER-IN-CHIEF...

There's a commoner-in-chief in Surabaya, Indonesia... his name is Ilham Anas

And then there's a (soon-to-be) commander-in-chief in Washington...you know his name...

But then, ain't they looked alike?...

A WANNABE, A HAS BEEN AND A NEVER WAS...

The expected defeat of Barisan Nasional in the Kuala Terengganu Parliamentary By-Election last night has been extensively analyzed and scrutinized in the last 12 hours, both by the newspapers and new media.

There are many factors which contributed to Wan Ahmad Farid’s lost to the seasoned Pas state assemblyman, top of the list is the candidate’s failure to win support among the majority of the 80,000 plus urban and semi-urban voters.

As I have mentioned in my previous posting about Man, Moment and Machine as the vital factors of winning general election and by-election that should have been taken seriously by the political parties.

Pas took their candidate’s factor seriously but Umno did not, hence paying heavily for the folly.

In relations to Man as one of the important factors, Umno had also failed to provide an intelligent campaign with solid battle tactics and techniques and did not keep a tight lid on its men vis-à-vis by-election’s personnel.

For example, a few individuals should have not been on the ground and ought to have stayed out of Kuala Terengganu, among them were Abdullah Badawi, his son-in-law Khairy Jamaluddin and PKR turncoat Ezam Mohd Noor.

Out going prime minister should not have showed his face there, otherwise voters and opposing parties will take it that Umno is totally desperate for a win and desperados will do anything to accomplish it.

Khairy whose rather infamous “we are here to bury Anwar” war cry in Permatang Pauh Parlimentary by-election had inadvertently helped propelled the latter’s entry into the Dewan Rakyat with a bigger majority.

The Umno Youth Vice Head had once again played the “too many cook spoils the soup” role with sheer condescending attitude that Kuala Terengganu folks will lose a deputy minister if Wan Farid is not elected.

He and Abdullah went to town trying to salvage Wan Farid’s political career with explicit message that he was to be voted in otherwise his future is dim. In not so many words, their message was "please save Wan Farid's political career".

Instead of telling them folks what Umno will continue to do for voters both father and son were busy chanting about the latter’s job, seemingly oblivious of the real reason why his party was fighting tooth and nail to keep the parliamentary seat.

Ezam, whose appearance with his love letter story about two leaders was among the killing blows for Umno, if Wan Ahmad Farid's candidacy was not already enough to give away the seat to Pas.

Umno should have banned him from Kuala Terengganu since his self-inflicted damages and those he inflicted onto Umno/Barisan Nasional were compelling enough to set the agenda of voting for Anwar in Permatang Pauh and Mohd Abdul Wahid for Kuala Terengganu.

A wannabe and a never was (a has been is not an appropriate description) like Ezam should have been told to stay away or stayed home during the campaign, soon to be a has been like Abdullah should have let Najib Tun Razak do his job there and a wannabe like Khairy ought to shut his mouth if at all Umno wanted to be taken seriously from now on.

And Wan Ahmad Farid should have never been the candidate, really. He is still a never was, lost between a wannabe and a has been.

THIS ISN'T A BUY-ELECTION, IS IT?

UPDATE...

Kuala Terengganu By-Election
Kuala Terengganu Buy-Election?
Kuala Terengganu Bye-Election?


I picked up this story from Malaysian Insider…

KUALA TERENGGANU, Jan 16 — Several newsmen in town to cover the Kuala Terengganu by-election were surprised to receive a mystery angpow today, ten days before the Chinese New Year.

White, unmarked envelopes containing RM300 in cash were handed out to some 10 to 13 reporters and photographers this afternoon, while they were working inside the government-provided media centre at Jalan Pejabat, across the road from the state government offices.

A reporter from an Internet-based news organisation who was there told The Malaysian Insider it was not clear who was the source of the mystery money, nor why it was given.

“It happened about 4 o’clock. One of the Jabatan Penerangan officers asked us to write our names, organisation and phone number on a piece of paper,” she said.

“After that, he gave out the envelopes, each containing six RM50 notes and asked us to put our initials next to our names after receiving it. He told us: ‘Ah, you keep it-lah’,” she added, declining to name the officer.

However, she said he was a familiar figure to the press there.

Several newsmen immediately returned the envelopes with the money inside.

The others said they would be filing a police report on the attempted bribery later today.

Whether this story is true or not either Minister of Information Ahmad Shabery Cheek or Information Department Director-General Abdullah Morad has to clarify and clear the air, otherwise this will be another mishandling of the media during a by-election, already dubbed as buy-election by some bloggers.

Question:

(1) Since when the Department of Information gives out angpows?
(2) The report said between 10 to 13 reporters and pixmen were given angpows. Are all of them going to celebrate CNY, meaning none of them are Muslim reporters and pixmen?
(3) Does anyone among the Ministry of Information's bigwigs knew about this?

I think a clarification should be in order and prompt.

BAHASA WARTAWAN KITA...

"Esok para pengundi di kawasan Parlimen Kuala Terengganu P036 akan membuang undi untuk memilih Ahli Dewan Rakyat yang baru ekoran kematian penyandangnya Razali Ismail."

Begitulah akan dilaporkan oleh akhbar-akhbar tempatan dan buletin-buletin berita di stesen-stesen televisyen termasuk yang dimiliki oleh kerajaan yang akan memetik berita itu sebagai berkata bahawa para pengundi akan membuang undi.

Terminologi membuang undi masih dipakai dewasa ini walaupun telah berulang kali dimaklumkan bahawa ia silap, sudah basi dan hanya popular di kalangan wartawan yang tidak mahu berubah dengan perkemangan masa.

Kalau sudah buang undi, macam mana undi itu hendak dikira? Kalau undi sudah dibuang, macam mana?

Untuk laporan yang tepat dan terkini dan tepat dengan sintak dan semantik bahasa, kita hendaklah menyebut mengundi, itu sahaja. Sebenarnya terminologi membuang undi diambil secara harafiah daripada perkataan Inggeris casting of vote.

Banyak lagi terminologi lama yang sudah tidak sesuai masih dipakai dalam laporan berita dan penyampaian berita di kalangan wartawan kita.

Antaranya terdengar penyampai berita dan laporan akhbar yang gemar menyebut Great Britain. Apakah yang great atau masih great mengenai Britain? Begitu juga dengan United Kingdom atau singkatnya UK, apakah yang united mengenai kingdom ini?

Memadailah kita menyebut negara itu sebagai Britain.

Kesilapan yang selalu dilakukan oleh akhbar-akhbar tempatan dan stesen television ialah menyebut Menara Berkembar Petronas, yang sepatutnya hanya disebut sebagai Menara Kembar Kuala Lumpur atau lebih tepat Menara Kembar Petronas atau Petronas Twin Towers.

Sekiranya berkembar (twinning) bermakna ia mempunyai kembarnya yang seirias dan serupa di sebuah tempat lagi, mungkin di mana-mana di negara ini atau di sebuah negara lain.

Kesilapan lain yang sentiasa berulang kali dilakukan tanpa mengetahui bahawa ia silap ialah dengan menyebut sidang akhbar untuk mengambarkan kenyataan akhbar yang dibuat secara langsung oleh si penyebut berita atau sumber berita. Dalam Bahasa Inggeris ialah press conference atau singkatnya pc.

Yang sewajarnya disebut ialah sidang berita atau news conference, bukannya sidang akhbar yang bermakna newspaper conference iaitu persidangan akhbar-akhbar dan tentunya bukan sidang berita yang hanya membincangkan mengenai berita dan bukannya akhbar.

Lebih menyedihkan ialah apabila disebut media conference yang bermakna persidangan media. Persidangan media ialah perjumpaan formal para pemilik media untuk membincangkan hal yang berkaitan dengan media dan pastinya bukan mengenai berita.

Walaupun terminologi-terminologi ini salah dan silap ia masih digunakan dengan meluas oleh media tempatan, cetak dan elektronik tanpa segan dan silu.

Mengenai pembuangan undi, percayalah bahawa akan berkumandanglah sebutan ini sempena Pilihanraya Kecil Parlimen Kuala Terengganu esok. Tabiat lama menyebut kejanggalan bahasa ini akan bermula sakan dari hari ini.

Selamat mengundi untuk Anggota Dewan Rakyat atau Ahli Parlimen Kuala Terengganu...

NO LABU...KLIA IS GOOD TO GO...

Do not keLABUrise the issue, its not that complicated to understand what is so un-complicated about the issue... so no Labu lah, KLIA is good to go!

THE NAME REMAINS THE SAME...

Alor Setar it is, now.

It has been Alor Setar for hundreds of years until one not-so-bright mentri besar decided that the name of Kedah state capital be changed to Alor Star.

The spelling was officially changed after the state capital became a city on Dec 21, 2003. The name was derived from a Melayu word Alor which means stream and the Setar tree (Boeya Macrophylla), commonly found in Kedah.

It should have never been changed in the first place and the succeeding mentri besar which was equally not-so-bright played along and maintained the name to the disgust of Alor Setar’s older folks who despised the re-branding when it was introduced with the excuse that “certain things needed to be changed when we become a city”.

The not-so-bright mentri besar (the first one) was then overheard saying the word "rebranding" and he was not the only one with such bright idea for another politician from the same state rebranded a national television to the tune of millions but the same station was rebranded twice by two succeeding ministers, one of them was also from the same state as above.

It was hip to rebrand, then. To them change the logo and thats rebranding!

However, to them rebranding was all about changing the logo, the station id and name. Rebranding has nothing to do with contents or performance of the station in national Top 10 Most Watched Television Programmes.

Everyone was into rebranding but their motive was purely on the name of the station, its logo (to feel good about) but nothing was done about the prime time news or the treatment of news or how the station emphasize its news buletins.

Back to Alor Setar which was reverted to its original name as embodied in the annals of Old Kedah and depicted in Hikayat Merong Mahawangsa, one of the true scriptures of the state. The age-old scripture outlined the names of certain important places in Kedah such as Langkawi which was then known as Langkasuka.

The not-so-bright mentri besar even proposed that the state capital be moved to Kuah, the small town of Langkawi but the idea was shot down by the then prime minister Tun Dr Mahathir Mohamad, himself an Alor Setarian and one who has Langkawi closed to his heart.

I shall commend the current PAS mentri besar who was bright enough to see that the stupidity and incongruent sick mentality must end under his watch.

So, Alor Setar it is, now.

MAN MOMENT MACHINE

Berkhidmat dengan dua orang Setiausaha Agung Umno dan Menteri Penerangan selama 10 tahun merupakan suatu pengalaman berharga yang hampir sama dengan mengikuti kursus Sarjana Sains Politik di institusi pengajian tinggi.

Banyak ilmu politik saya perolehi daripada dua Orang Umno ini, antaranya perlu ada tiga komponen iaitu Man, Moment dan Machine untuk memenangi sesuatu ujian politik, khususnya pilihanraya kecil atau pilihanraya umum.

Bunyinya seakan rancangan di saluran Discovery namun itu adalah antara faktor penting perlu diutamakan dalam menghadapi sesuatu perang politik sepertimana kami tempuhi pada pilihanraya-pilihanraya kecil Dun Sanggang di Pahang, Parlimen Teluk Kemang, Dun Ketari juga di Pahang, Dun Indera Kayangan di Kangar, Dun Lunas di Kedah, Parlimen Likas dan dua pilihanraya kecil serentak – Dun Anak Bukit dan Parlimen Pendang.

Man atau individu bermakna kita hendaklah mempunyai orang yang sesuai dan yang terbaik untuk diketengahkan sebagai calon.

Faktor calon mempengaruhi lebih daripada 65 peratus semasa perhitungan terakhir di minda pengundi dan sekiranya calon yang lemah atau mandop (seperti kata Orang Kedah) maka peluang kemenangan agak sukar.

Ini terbukti benar pada Pilihanraya Kecil Dun Lunas di mana calon parti memerintah daripada bangsa Hindu langsung tidak boleh bertutur dan berkomunikasi secara menyakinkan dalam Bahasa Melayu dan Bahasa Inggeris, hanya sekadar melambai dan senyum kepada para pengundi.

Namun, senyuman dan lambaian tidak cukup untuk menambat hati mereka.

Beliau tewas walaupun pembangunan kilat dilakukan di Lunas oleh sebuah jabatan yang dipimpin oleh ketua parti yang beliau wakili.

Para pengundi tidak teruja dengan jalan baru, dewan orang ramai yang canggih atau janji-janji pembangunan akan tetapi membuat keputusan bahawa calon yang dikemukakan tidak mungkin boleh berkhidmat dengan baik untuk kepentingan mereka.

Justeru, calon pembangkang Saifudin Nasution, kini Ahli Parlimen Machang memenangi Dun Lunas.

Begitu juga dengan Pilihanraya Kecil Dun Anak Bukit di mana Umno mencalonkan seorang bekas Exco dan Adun yang sebelum ini tewas pada pilihanraya umum. Disebabkan calon parti pembangkang nampak lebih menyakinkan, lebih muda, berpendidikan tinggi dan seorang teknokrat serta dikatakan lebih mesra rakyat maka para pengundi memilih beliau.

Apabila Machine yang bermakna jentera atau machinery pula kurang berkesan atau lumpuh, maka berlakulah seperti mana terjadi di Pilihanraya Kecil Parlimen Permatang Pauh baru-baru ini. Walaupun calon parti pemerintah dikatakan baik dan boleh berkomunikasi dalam pelbagai bahasa dan mudah diterima rakyat namun peluang beliau dilaporkan terencat ekoran jentera pilihanraya yang tidak bekerja untuk kepentingan calon.

Maka, Ariff Shah Omar Shah tewas.

Faktor ketiga ialah Moment atau ketika atau waktu, sepertimana berlaku pada Pilihanraya Umum 2008 di mana waktu itu tidak sesuai, lebih tepat salah timing maka segala faktor Man dan Machine tidak dapat membantu Moment merealisasikan objektifnya dan objektif ketiga-tiga faktor itu.

Kesimpulannya, walaupun Man dan Machine itu tepat dan sesuai namun sekiranya Moment tidak, maka hasilnya terjadilah seperti yang berlaku pada Mac 2008.

Apabila ketiga-tiga faktor Man, Moment dan Machine itu tepat maka hasilnya ialah seperti mana yang membawa kepada kejayaan parti pemerintah di Pilihanraya Umum 1999, pilihanraya-pilihanraya kecil Dun Sanggang, Parlimen Teluk Kemang, Dun Ketari, Dun Indera Kayangan di Kangar, Parlimen Likas dan Parlimen Pendang, dan seterusnya Pilihanraya Umum 2004 yang diikuti oleh pilihanraya-pilihanraya kecil Dun Ijok di Selangor dan Dun Machap di Melaka.

Untuk menghadapi Pilihanraya Kecil Parlimen Kuala Terengganu 17 Jan ini nampaknya parti pemerintah tidak mempunyai faktor Man dan Moment yang sesuai, pendek kata pilihan yang kurang mantap.

Apabila calon sentiasa perlu diingatkan supaya selalu senyum atau dalam dialek tempatan "mung kena senyum sokmo" dan perlu lebih mesra dengan pengundi, maka harapan beliau kelihatan samar-samar atau berada di bawah paras 50-50 berbanding dengan calon pembangkang yang merupakan Adun yang sudah berkhidmat selama empat penggal.

Kesimpulannya, faktor calon memainkan peranan utama pada ujian ini dan calon pembangkang dikatakan mendahului parti pemerintah pada pilihanraya kecil kali ini.

Disamping Man atau calon yang tidak sesuai, masa ujian politik ini juga tidak sesuai (secara relatifnya dengan perkembangan politik dan ekonomi semasa) namun ia adalah sesuatu yang tidak dapat dielakkan kerana kekosongan jawatan itu perlu diisi dalam masa 60 hari selepas kematian penyandang kerusi.

Mungkin hanya faktor Machine atau jentera sahaja yang sesuai, itu pun berada penuh dengan tanda tanya kerana apakah jentera parti pemerintah akan bekerja untuk calon ataupun calon-calon Majlis Tertinggi Umno yang akan menghadapi pemilihan Mac ini?

KL WELCOMES NEW DATUK BANDAR

Last week Kuala Lumpur welcomes its new Datuk Bandar, Datuk Ahmad Fuad Ismail who is the ninth top public servant to administer the wellbeing of our metropolitan federal capital.

A career administrative and diplomatic service officer or PTD, Ahmad has seen a 35-year service with the government including a seven-year stint as president of the Subang Jaya Municipality, perhaps his nearest and only experience similar to the present job.

While I am not as frantically hopeful with my wishlist as the others with the injection of new blood in Kuala Lumpur City Hall, I hope Ahmad will not go down as another statistic in as far as Kuala Lumpur Mayor is concerned.

I am being practical and fair to our Datuk Bandar who had just stepped into the hot seat rather than landsliding with all kind of requests including to overcome the daily traffic woes, the parking problem and improve the public transport system in Kuala Lumpur for its too much for him to comprehend in a short time.

You see, the only well-known Datuk Bandar of Kuala Lumpur was Tan Sri Elyas Omar and he is one of the two famous persons in the job with New York’s Rudolph William Louis Giuliani or better known as Mayor Rudy Giuliani being the other.

Many will agree that Elyas was instrumental with the development and the goings-on in the city during his 11-year stewardship and the same could be described of Giuliani who presided over the Big Apple while the September 11 Incident (better known as 9/11) took place at the tail-end of his illustrious career.

After all, does anybody remembers Tan Sri Lokman Yusof, the first Datuk Bandar (who was initially appointed as Kuala Lumpur Commissioner on April 1, 1961 when it was incepted as a sole corporation before the mayor designation came into effect) when Kuala Lumpur was accorded its city status on February 1, 1972?

What about our second Datuk Bandar Tan Sri Yaakob Latiff? Fourth Datuk Bandar Datuk Dr Mazlan Ahmad? Tan Sri Kamaruzzaman Shariff? Datuk Mohamad Shaid Mohd Taufek? Datuk Ruslin Hasan and the eighth and previous Datuk AB Hakim bin Borhan?

They were hardly remembered after leaving the job, probably due to the impactless service or personality that did not leave any undelienable mark to the city but remains as statistics on City Hall’s website.

As a long-time city folk I like to see our Datuk Bandar a little more people-friendly and service-oriented with hands-on approach as well as being reachable 24/7 to the residents in time of need as was Elyas.

Then there was no luxury of the present day communication but yet the Datuk Bandar was always on calls by the residents and among the firsts to be on the scene of any eventualities.

I yearn to have our Datuk Bandar being omnipresent in the city rather than drowning himself with endless paperwork and meetings in his high-rise office since he has the City Hall director-general, his three deputy director-generals and a host of directors and officers to assist him administratively.

On top of that, Kuala Lumpur City Hall is also governed indirectly by the Secretary-General of the Federal Territory Ministry who answers to the Federal Territory Minister.

That being the case, Ahmad is able to attend to the pressing and imperative issues overwhelming the city and goes down in history as among the two most remembered mayors of Kuala Lumpur.

Otherwise, he will be another Datuk Bandar statistic.


Zukri Valenteno lives in Kuala Lumpur for the better part of his life and was in a school nearby during the hostage crisis perpetrated the Japanese Red Army at the US Consulate and the Swedish charges d’affaires at the AIA Building in April, 1975.

THINKING MAN...

I was away for quite sometime. Away from all things and beings.

I had done some thinking -- thinking aloud, thinking silently (as if there is another other way?) and most of the times in deep thoughts over a few things.

One of the things that really got me baffled (but somehow finally saw the light) was the fact that the Malaysian Opposition parties really has a good time doing what they are doing both inside and outside the Parliament.

The opposition members had their work cut out for them. This is so when our Government was giving them all the ammo to shoot low, shoot high and shoot straight.

Either way it was mission accomplished. It was bull’s eye all the way.

The proposed (and now deferred) takeover by the Sime Darby Group of Institut Jantung Negara (IJN) is one of the cases in example. The other was the 5 Billion loan to ValueCap Sdn Bhd.

With the Kuala Terengganu Parliamentary by-election around the corner, its seems that the Saudara-led opposition bandwagon will have an easier task of convincing the people that the current parti memerintah is anything but competent, rakyat-friendly, prudent or the people’s government as they sought out to be.

Losing the important by-election is a further boost to the pembangkang after Permatang Pauh and it shall trigger more morale-diminishing episodes for Barisan Nasional.

The Umno-led Barisan Nasional must win this test, failing which it will lead to a situation in which my Kuala Kedah folks will always say:"the weather (pronounced wear-da) today not very klear lah!"

My hope is that Kuala Terengganu will remain with Umno and at least put a halt to the slowly but surely decline in support to the empire.

The picture? That was where I did the thinking…

CAPITAL M...

Money is the root of all evil.

Money is also the root of the debauchery in today’s Umno.

The lame crusade against money politics in Umno or the lack of it was by far a reflection of the willingness on the part of the leadership to address the mother of all evil.

Are they serious? Are they sincere?

Yes and No.

Yes when the Disciplinary Board reported of more than 900 cases of money politics in the recently-concluded party’s annual branch meetings and divisional delegates’ conference, an indicator that the menace was far from being eradicated.

No because the same board was not as swift and judicious enough to set examples that Umno is not one to tolerate money politics, political money, political corruption and anything that falls in the same bracket.

What about the party’s Supreme Council?

When justice was delayed, justice was almost denied.

This is so true to members who stucked their necks out to report occurrences of money politics. They risked everything to play the good Umno man to bring forth reports of unscrupulous members including that of seniors but are their efforts duly compensated?

And what happens after that? Any applaudable reciprocating measures?

As if money politics was not enough to threaten Umno’s future, the party was also beset by wannabes with dubious and blackened background vis-à-vis money politics and other morally disapproved history making their forays into big-time senior positions nothing less!

They spoke with disdain of money politics and other evils but those were the same horrendous traits they were suspected to have been involved in the past that got them into the very present position and situation they were now.

And now these same so-called leaders are spewing gospels in as far as money politics are concerned, Ameen.

I mean how much more wayang can we Umno members stomach?

As a card-carrying member, I am terribly disturbed, sick and tired with this attitude, this charade and this deception as if Umno members at large were only born yesterday and devoid of the hypocrisy of yesteryears.

Enough have been said of the perils of money politics in Umno and the projected trajectory of the party in 5 years to come and that of 10 years in future, if Umno’s future was not already at stake.

Everyone seemed to be fully aware of the direction of the party in future if money politics were immensely tolerated without any compunction but does the same everyone was willing to accept the fate of Umno then?

They all knew that Umno was not just for them now and that Umno is also for the next generation and their generation thenafter but dejectedly the occurring now speaks no volume et al, wither Umno’s future then?

Oftenly Umno members were blamed for asking handouts for everything politics.

Remember that they would not be asking for anything had they not been given, fed and choked with the luxuries of being members by leaders who saw money as the capital for elevation, floatation, maintenance and eminence.

Umno is Melayu and Melayu is Umno in the same breath.

Notice that Melayu is spelled with a capital M.

Money is also spelled with a capital M.

MASIH ADA YANG INGKAR...

Sebagai Orang Melayu saya amat bersetuju dengan saranan calon Timbalan Presiden Umno Muhyiddin Mohd Yassin bahawa Gerakan hendaklah bertanggungjawab dengan mengambil tindakan tegas terhadap ketua wanitanya di atas kenyataan boleh mengugat hubungan parti-parti komponen Barisan Nasional serta mewujudkan suasana tegang antara kaum.

Muhyiddin telah dilaporkan oleh akhbar Berita Harian semalam sebagai berkata bahawa kenyataan Tan Lian Hoe boleh menyinggung perasaan orang Melayu dan mungkin boleh mencetuskan masalah baru.

“Sebelum ini pada mesyuarat Dewan Tertinggi BN, semua parti komponen sudah dinasihatkan supaya mengelakkan kenyataan polemik yang boleh menjejaskan keharmonian BN atau yang menyentuh sensitiviti kaum, tetapi nampaknya ada yang tidak mahu mendengar nasihat itu," katanya.

Sebelum ini juga Majlis Tertinggi Umno telah bertindak tegas terhadap Ketua Umno Bahagian Bukit Bendera Ahmad Ismail yang dikatakan telah membuat kenyataan mempertikaikan status penduduk bukan Melayu semasa kempen Pilihanraya Kecil Permatang Pauh dan Tan adalah antara mereka yang begitu bersemangat mengesa agar dikenakan tindakan tegas terhadap Ahmad. Umno yang dikatakan akur akan gesaan Gerakan telah bertindak mengantung keahlian ketua Umno bahagian itu selama tiga tahun.

Kini Tan pula dilaporkan membuat kenyataan yang antara lainnya, mempertikaikan (baca:mengungkit) status penduduk asal negara ini dengan mendakwa bahawa kaum Melayu juga pendatang seperti Cina dan India, manakala penduduk asal negara ini hanya Orang Asli.

Bunyi kenyataan itu hampir sama dengan kenyataan yang pernah dibuat oleh seorang bekas Timbalan Presiden MCA seketika dahulu yang turut mempersoalkan status masyarakat Melayu di Malaysia.

Tan yang juga Timbalan Menteri Penerangan telah dilaporkan berucap pada satu majlis secara terbuka yang mengajak ahli parti itu keluar daripada bayangan Umno sambil mendakwa selama ini mereka hanya mengikut telunjuk Umno, diherdik serta dipijak pucuk pimpinan parti tunjang pemerintahan BN itu.

Sementara itu, Utusan Malaysia melaporkan bahawa beberapa pertubuhan bukan kerajaan (NGO) hari ini membidas kenyataan pedas Tan yang mendakwa asal-usul setiap kaum di negara ini adalah sama.

Sambil meluahkan rasa kesal mereka, rata-rata NGO ketika dihubungi akhbar berkenaan menyifatkan kenyataan Tan itu tidak masuk akal dan buta sejarah, selain menyentuh sensitiviti kaum di negara ini yang dikhuatiri boleh menjejaskan keharmonian yang terjalin

Untuk rekod, Tan ialah Ahli Parlimen Gerik yang majoriti pengundinya ialah Melayu sebanyak 73.49 peratus, Cina 17.87 peratus, India 7.46 peratus dan lain-lain sebanyak 1.18 peratus.

Jumlah pengundi di P54 Gerik ialah seramai 26, 227 dan Tan menang dengan majoriti 5,573 setelah memperolehi 12, 526 undi menewaskan calon PAS yang mendapat 6,953 undi.

Sebelum Pilihanraya Umum ke-12, Tan ialah Ahli Parlimen Bukit Gantang yang majoriti pengundinya juga ialah Melayu, atau sebanyak 63.48 peratus daripada jumlah pengundi 55,471 orang.

Saya ingin bertanya apakah pendirian Gerakan dalam hal ini, khususnya Koh Tsu Koon? Apakah akan ada sebarang tindakan ekoran keputusan mesyuarat Dewan Tertinggi BN seperti yang dinyatakan oleh Muhyiddin.

Bagaimana pula dengan Majlis Tertinggi Umno? Apakah akan ada tindakan terhadap mereka yang masih mengungkit status Melayu di negara ini? Ataupun perkara ini akan hanya dibiarkan senyap dan berlalu begitu sahaja lantaran sikap "tolak ansur" (baca:depa dok tolak, kita dok ansoq pi) yang agak terkenal di dalam Umno?

Apakah pula reaksi para panglima Umno? Mereka sedang bergelut dan menanti pencalonan untuk jawatan Majlis Tertinggi. Apakah bagi mereka perkara ini enteng sahaja?

HAIL THE CHIEF...

Buried at almost the end of the New Straits Times’ page one story was this quote of the out-going Prime Minister Abdullah Haji Ahmad : "I am the last of the Tun Razak generation (referring to the late Tun Abdul Razak Hussein, the second prime minister).

“After this there will be no more. Razak's son will lead the new government."

So, bearing any last minute hiccup or unforeseen circumstances, it is already out of harm's way to say that Mohd Najib Abdul Razak will be the next and sixth Prime Minister of Malaysia.

With his ascension, the so-called RAHMAN theory will definitely come full circle and for a closure. Many believe that there is a certain theory but others saw it as a mere coincidence.

For years politicians have been saying about RAHMAN -- a particular supposition that represented the first alphabet of Malaysian prime ministers beginning from Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj which is R. Abdul Razak Hussein is A while H is Hussien Onn and M is conspicuously Dr Mahathir Mohamad. The letter A, the say was originally meant for a particular Umno politician who fell from grace but was replaced by another whose name’s first alphabet is also A, which is Abdullah.

And N, they say is unambiguously Najib.

A few months ago, some Umno politicians were contemplating that the theorem was actually RAHMAT or blessing instead of RAHMAN. If RAHMAT is to be considered then a certain senior politician in Umno whose first alphabet in his name will be in a striking distance to the throne.

However, as the curtains were lowered yesterday at the 39th Floor of Menara Dato’ Onn of the Putra World Trade Center, RAHMAN seemed to be the right theory after all, for now.

p.s. Does anyone know who owns a certain Negri Sembilan vehicle registration number NAJ 18?

PERJUANGAN SUDAH SELESAI...

Perjuangan Sudah Selesai...Perjuangan Sudah Berakhir...Perjuangan Sudah Tammat ... Oktober 2003 - Mac 2009

JANGANLAH CUBA MEMAKAI BAJU ORANG LAIN...

Ahli Majlis Tertinggi UMNO Dr Rais Yatim dilaporkan telah tertawa besar apabila Ketua Umno Bahagian Pulai NurJazlan Mohamed menawarkan diri untuk bertanding jawatan Timbalan Presiden pada pemilihan jawatan Disember ini.

Sambil melahirkan rasa terkejut dengan minat mendadak ahli-ahli parti terhadap jawatan nombor dua itu, Ketua Umno Bahagian Jelebu itu menambah: “Mereka seharusnya tahu mengukur baju di badan sendiri”.

Sehingga ini kenyataan Rais adalah yang paling rasional dan sesuai untuk mententeramkan keadaan dalam parti yang disifatkan beliau sebagai sudah kelam-kabut dan mencemaskan UMNO kerana mereka yang kelak terpilih sebagai Timbalan Presiden adalah bakal Perdana Menteri.

“Seharusnya mereka ini sudah masak pengalaman serta terlatih sebagai pemimpin parti dan negara,” katanya yang dipetik oleh Utusan Malaysia hari ini, 7 Oktober 2008.

Saya tidak salahkan beliau yang tertawa dengan perkembangan ini, malahan ramai juga orang parti yang tersengih, tersenyum sumbing dan bersikap sinikal akan tawaran NurJazlan, 42, yang juga Ahli Parlimen Pulai, Johor.

Barangkali komen Rais begitu tepat pada masanya kerana sekiranya tidak dikejutkan daripada angan-angan mereka mungkin ramai lagi ahli Umno akan menawarkan diri untuk jawatan parti tanpa mengambilkira kemampuan diri atau sepertimana dikatakan beliau sebagai “tidak mengukur baju di badan sendiri”.

Beliau adalah antara orang lama dalam Umno dan politik Malaysia, antara menteri besar paling muda pernah diketengahkan oleh parti, antara orang politik yang berprinsip, antara menteri yang berpendidikan tinggi dan antara mereka yang terbabit dalam Pertembungan Besar 1987, kemudiannya berpolitik sebagai Timbalan Presiden Parti Melayu Semangat 46 dan kini lebih sedekad kembali berjuang bersama Umno kerana masih Orang Umno.

Saya bersetuju dengan Rais mengenai ukuran kemampuan diri dan ingin menambah “janganlah cuba pakai baju orang lain” dalam soal kepimpinan Umno dan negara.

Disebabkan telah menjangka akan berlakunya perkembangan ini maka saya telah dalam posting sebelum ini menyarankan agar kouta pertandingan sebagai syarat utama ke pemilihan jawatan tinggi dalam Umno dikekalkan untuk memelihara parti.

Sekiranya tidak ada kouta, sesiapa sahaja yang merasakan beliau layak bertanding akan menawarkan diri (dengan hanya dua pencalonan) dan ini dibenarkan dalam Perlembagaan Umno. Sudahpun ada seorang ketua cawangan Umno yang menawarkan diri untuk jawatan Naib Presiden!

Daripada sudut Perlembagaan Umno, NurJazlan, Ahmad Zahid Hamidi, Mohd Ali Rustam dan sesiapa sahaja layak bertanding akan namun apakah tawaran-tawaran itu bersesuaian dengan selera perwakilan bahagian yang akan mula membuat pencalonan apabila persidangan mereka bermula minggu ini?

Sekiranya tidak ada lagi kouta maka akan berlakulah cacamarba dalam Umno apabila sesiapa sahaja yang merasakan layak akan menawarkan diri tanpa mengambilkira kriteria-kriteria lain sebagai seorang pemimpin tertinggi parti.

Disebabkan pintu banjir (floodgate) telah dibuka lantaran ingin menyegarkan demokrasi dalam Umno maka akan ramai lagi akan menawarkan diri untuk jawatan-jawatan Ketua Pemuda, Ketua Wanita, Ketua Puteri, Ahli Majlis Tertinggi (25 orang), Naib Presiden (3 orang), Timbalan Presiden dan Presiden Umno.

Seperti kata negarawan Tun Dr Mahathir Mohamad: “sistem demokrasi tidaklah sempurna akan tetapi ia adalah yang paling baik untuk ketika ini”.

Namun apakah demokrasi juga menghalalkan kita memakai baju orang lain yang tidak padan dan langsung tidak muat untuk kita?

IS IT STILL A REAL BALIK KAMPONG?...

Balik kampong for Aidilfitri is a time-honored custom and in the words of Tun Dr Mahathir Mohamad it is a great tradition.

“It helps renew our ties and relationship with other members of our parent's family and relatives. And if we really come from the kampongs, it would remind us of our past, our bucolic antecedents and the simple life that we lead,” the statesman said in his blog, www.chedet.com.my/.

Many of us have taken this (balik kampong) journey before and many will during festive seasons and this custom which was at times only confined to the Malay-Muslim folks was now being emulated by our Malaysian Chinese and Indians. Thesedays Chinese and Hindus balik kampong for The Chinese New Year and Deepavali respectively.

For us northerners it used to be a very long balik kampong to Kedah, Perlis and Pulau Pinang. We were used to a grueling 10-hour drive or more those days through the old trunk road including along the notorious bends and dangerous stretches. The balik kampong of the old days was like annual pilgrimages with various stops for rest, eating home-made food and prayers.

Now with a stable highway, we could reach Alor Setar in a matter of 5 hours of driving, plus a half hour to an hour’s extra time should the number of vehicles multipy. The stops at the rest and recreation areas are more comfortable with all the basic amenities available.

There was a time when I had to take more than one type of ride to from Kuala Lumpur to Alor Setar for Aidilfitri. It was a bus ride from my college in Sungei Besi to Puduraya and then another bus to Kuala Lumpur’s main railway station and then a long train ride to Butterworth. Subsequently I was among those in a crowded bus from Butterworth to Alor Setar and finally a private taxi to my kampong in Anakbukit, some 5 km from the state capital. The ride was easily more than 12 hours.

However, did we really have a balik kampong like we used to? Or our custom has changed tremendously over the years due to the rapid development taking place around us? Is it still the same balik kampong?

I cannot answer for all but for me my balik kampong is no longer like it used to be, especially in the 1970s.

Firstly, the kampong I used to grow up in is no longer around. In its place is the new Kedah State Government Administrative Center, a smaller version of Putrajaya in the north of Alor Setar. It used to be the National Padi Board or LPN’s headquarters and its rice mills located just besides our paddy-planting kampong.

In front of the kampong is the Darulaman Highway linking Alor Setar and Sultan Abdul Halim Muadzzam Shah Airport. Just a km away from my kampong is the ever-famous Pondok Maharizan, the Alor Setar's home of Dr Mahathir.

The real kampong I was born in had for many years taken over by a large Buddhist temple complete with its complex next to the Teluk Wanjah roundabout in downtown Alor Setar. So my origins were, in a way written-off. I was born here and grew up in Anakbukit and then our family migrated to Kuala Lumpur while my present residence is in Mergong and my family house is in Taman Sri Gombak, Kuala Lumpur.

Secondly, the old kampong folks were not there anymore, deceased. And thirdly, we brought back all our daily lives in Kuala Lumpur and elsewhere to our kampongs just to make sure that the kampong environment did not deprive us of all our pleasures in life and one of these is the satellite television!

In a way it is not really a balik kampong of sort, we just bring back our lives to our kampongs.

With us will be our handphones, Blackberry, iPads, laptops and whatnots. In some which appeared to be extreme cases, we bring back our stand fan since “Tokwan’s house is a little bit warm for our kids, bla bla bla”, our liquid soap and other effects simply to make our lives in the kampongs bearable.

We have forgotten that we did grew up there under different circumstances (read:with a little hardship) but since we are well-to-do now we now could not tolerate anything less than what we have back in Kuala Lumpur.

I knew of a kampong mate whose family had to stay in air-conditioned hotel room in the state capital while being back in Alor Setar for Aidilfitri! It was his wife and the kids who could not adapt to the kampong’s live, being a daugther of a rich family. Others will be busy looking for a wireless hotspots just to be connected (and not wanting to miss the latest news) forgetting that our balik kampong tradition was to actually get away from our busy lives in Kuala Lumpur.

Or did we?

But our biggest sin is bringing back the famous Kuala Lumpur traffic snarls to our kampongs. The traffic congestion was transferred from Kuala Lumpur to Alor Setar, Kangar and Ipoh during these festive occasions.

There was even a queue getting out from the mesjid after performing the Aidilfitri prayers and again another congestion along Jalan Ibrahim on our way to the famous Pekan Rabu for last minute Raya shopping. It was a problem finding a parking space outside.

In a nutshell, the good old Alor Setar my kampong is not the same anymore, taken over by Alor Setar the city.

During Aidilfitri we are supposed to visits relatives around our kampong but these days the various television programmes, the must-see shows had taken over our routine. So, we are stuck in front of the black box for hours until its time for bath and meal.

I cannot be saying that Alor Setar is my kampong anymore because this is where I am staying now for the dictum balik kampong is traveling from one’s house to the family’s house for the festive occasion. Technically, I am right here in my kampong. My family’s house is in Meru Heights, Ipoh which at anytime did not resemble at all any kampong surroundings but that is where we come back to for Aidilfitri and others.

The only kampong that I have now is my wife’s kampong in Kampung Kubang, Nilai, Negri Sembilan which is about a 45 minutes’ drive from our house in Kuala Lumpur. It is still a kampong with all its values and virtues but traveling under an hour to reach our kampong is hardly a balik kampong journey, perhaps maybe to my Kuala Lumpur-bred boys as the only kampong they knew is that of my wife’s.

This is were they will find durian trees (but no longer growing fruits) as well as other trees behind the good old house and there is a stream a few metres from the house to really make up the original kampong environment.

But elsewhere around Nilai development is really taking shape and is poised to turn this once sleeping hollow into a major growth center in Negri Sembilan. In less than half hour we could reach the Kuala Lumpur International Airport and lesser than that, the Low Cost Carrier Terminal.

It is just a 20 minutes drive to the Sepang International Circuit, home of our F1.

On the other side of the town is the famous Nilai 3, the new fabric center among our Malaysian housewives while there are a few hotels around this town should the kampong life is a little bit unbearable. Nilai also boasts of having among the most strategically planned and organized housing complexes around the country with the ubiquitous presence of a hypermarket to serve all and sundry in this part of the country.

So, is this the kampong we are talking about?

Part of this article appeared in Metro section, The Star newspaper today, Oct 6, 2008.

POST AIDILFITRI SNIPPETS...

THINGS TO DO AFTER AIDILFITRI...

1.Brunch at Nasi Kandar Yaseen - Status:Done

2.Lunch at Nasi Kandar Yaseen - second round (in the works, maybe tomorrow)

3.Eat Mee Rebus Penang at Taman Selera Melawati (kedai Mail Mee Rebus yang ada cawangan di Bandar Baru Sentul, tak pun kedai Hamid Mee Rebus). Status:Coming Soon

4.Pasembor or Pasemboq at Jalan Ampang Hilir. Status:Coming Soon

5.Nasi Beriani at Restoran Bismillah, Jalan Semarak. The joint is located right in front of Wisma Tanah and very near to the entrance of a Telekom Malaysia College. Status:Must Do

6.Hari Raya visits to friends and relatives in Kuala Lumpur...Status:Post-Aidilfitri tradition...


UMNO'S SUPREME COUNCIL POSITIONS...

Things are really hotting up in the run-up to the December party polls...with a few surprises, what more with supreme council member Ahmad Zahid Hamidi's announcement to offer himself as a deputy presidential candidate. Ali Rustam followed suit and Muhammad Muhd Taib is expected to be the next.

At this point of time, these party leaders can only offer themselves as a candidate because it is the divisions which will decide whom they want to nominate for the positions. The leaders will have to wait until October 10 when the divisions began their meetings.

With these announcements, premature ones included, it would safely means that it is the beginning of the end of the party president Abdullah Haji Ahmad. Otherwise the other leaders will not have the guts to openly state their intentions towards the higher post (the deputy president in particular due to the expected vacancy).

On the other hand, words got around the open houses that a list of a so-called "Dream Team" has emerged. Those listed in the team are:

1.President: Najib Razak
2.Deputy President: Muhyiddin Mohd Yassin

Vice-Presidents:
1.Ahmad Zahid Hamidi
2.Mohd Shafie Apdal
3.Hishamuddin Hussein

Youth Chief: Mukhriz Mahathir
Wanita Chief: Shahrizat Abdul Jalil while the prefered candidate for the Puteri's chief has yet to be decided.

And since Zahid has decided to break from the ranks, they said, the list has now been altered with another name. The new list for the Vice-Presidents is:

1.Mohd Shafie Apdal
2.Hishamuddin Hussein
3.Dr Rais Yatim


BALIK KAMPUNG...

It is a time-honoured tradition and my family was part of the exodus from Kuala Lumpur. However our balik kampung ride was only around 45 minutes or so since my wife's kampung is in Nilai, just after the Selangor-Negri Sembilan border. My kampung in Alor Setar is set for Aidiladha.

My wife's Kampung Kubang in Nilai was very much a kampung with all its values and virtues intact even after all these while and even with the agressive developments taking shape around this satellite township. Nilai is poised to be major growth center in Negri Sembilan.

However, we didn't actually balik kampung per say, we just transfered our lives to the kampung, hence not a really balik kampung's balik kampung. It was so because we brought back our handphones, Blackberry and laptops and most evil of all -- we brought the traffic snarls from Kuala Lumpur to our kampungs! There was even a congestion while going out of the mesjid after the Aildilfitri prayers and again when waiting for roti canai breakfast on the second day of Raya.

SALAM AIDILFITRI...MINA AIDIL WALFAIZIN...